เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันอังคารที่ ๑๘ สิงหาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันอังคารที่ ๑๘ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ ภารกิจในการตรวจยกหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบของวันนี้ อยู่ที่บ้านสวนทุ่ง หมู่ที่ ๙ ตำบลคลองเขิน อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสงคราม ซึ่งกระผม/อาตมภาพก็เจอความกวนของ "กูเกิ้ลแม็พ" หรือ "พี่กู" เหมือนเดิม คือจะพาไปเส้นทางที่สลับซับซ้อนที่สุดเท่าที่จะหาได้ แล้วขากลับทีไรก็จะให้กลับเส้นทางใหญ่แบบง่าย ๆ ทุกที เหมือนอย่างกับพี่กูแกตั้งใจจะโชว์ความสามารถให้รู้ว่าเส้นทางสลับซับซ้อนแค่ไหนแกก็พาไปได้ เพียงแต่ว่าเสียเวลาอย่าบอกใครเลย ถ้าใครเคยใช้กูเกิ้ลแม็พแล้วเจอสันดาน "พี่กู" เป็นแบบนี้ ก็คงจะสรรเสริญเจริญพรเหมือนกับกระผม/อาตมภาพนั่นเอง..!

เมื่อไปถึงวัดศรีศรัทธาธรรม ซึ่งเป็นวัดที่รับจัดการตรวจประเมินโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ ต้นแบบในวันนี้ ก็เจอกับท่านเจ้าอาวาส คือ "พระครูปลัดอิทธิวัฒน์" (กฤตพรต กิตฺติปญฺโญ) ซึ่งกำลังหัวหมุนอยู่กับงาน เมื่อได้ทักทายกันเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปเดินดูนิทรรศการต่าง ๆ ซึ่งบรรดาเด็กนักเรียนก็ตั้งหน้าตั้งตาจะแสดงให้ดูอย่างเดียว จนต้องห้ามเอาไว้ บอกว่ารอให้ประธานใหญ่มาถึงก่อน แล้วค่อยแสดงทีเดียว ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะเหนื่อยมาก

การเดินทางมายังที่นี่ก็ต้องบอกว่าเป็นเรื่องอะไรที่คล้ายบ้านตัวเองเหมือนเดิม เนื่องเพราะว่าตั้งแต่ที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค ๑๕ "พระราชสมุทรวชิรโสภณ, ดร." (โสภณ ธมฺมโสภโณ) หรือ "หลวงพ่อเจ้าคุณโสภณ" เจ้าอาวาสวัดบ้านแหลม หรือวัดเพชรสมุทร วรวิหาร นั่นก็เป็นเพื่อนร่วมรุ่นปริญญาเอกมาด้วยกัน

ท่านเจ้าคุณกิตติพัฒน์ - พระราชวชิรดิลก, ดร. (กิตติวัฒน์ กิตฺติวฑฺฒโน ป.ธ.๙) เจ้าคณะอำเภอเมืองสมุทรสงคราม ก็พรรคพวกเพื่อนฝูงกัน

หรือว่า "หลวงพ่อเจ้าคุณอิฏฐ์" (พระสมุทรวชิรโสภณ วิ.), ดร. วัดจุฬามณีก็ดี

"หลวงพ่อเจ้าคุณสุรศักดิ์" - พระราชภาวนาวชิราจารย์ (สุรศักดิ์ อติสกฺโข ป.ธ. ๕) วัดประดู่ (พระอารามหลวง) ก็ตาม ล้วนแล้วแต่รู้จักมักคุ้นกันในฐานะพระเกจิอาจารย์ร่วมงานปลุกเสกกันมาจนนับครั้งไม่ไหวแล้ว

อีกท่านหนึ่งก็คือ "หลวงพ่อแดง" - พระเมธีวัชรประชาทร (ประยูร นนฺทิโย), รศ.ดร. ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดภาค ๑๕ นั่นก็เป็นที่ปรึกษาคณบดีคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยมาด้วยกัน

ส่วน "ดร.พระครูนพพล" - พระครูสมุทรปริยัตยาภรณ์ , ดร. เจ้าอาวาสวัดตะโหนดรายนั้น ก็เพื่อนร่วมรุ่นปริญญาเอกอีก มองไปทางไหน ถ้าไม่ใช่เพื่อนก็ลูกศิษย์ ทำเอาไม่ได้รู้สึกแปลกแยกเลยแม้แต่น้อย

 

เมื่อทำการชมดูการจัดนิทรรศการต่าง ๆ ของเขา เพื่อที่จะได้เตรียมข้อมูลเอาไว้สำหรับหลวงพ่อโพไซดอน - พระเดชพระคุณพระเทพสมุทรวัชราจารย์ (จรัล สิริธมฺโม) ประธานคณะกรรมการขับเคลื่อนโครงการสร้างความปรองดองสมานฉันท์โดยหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา (หมู่บ้านรักษาศีล ๕) หนกลาง เนื่องเพราะว่าบางอย่างทางด้านผู้จัดนิทรรศการก็อธิบายไปไม่ถึง หรือว่าบางสิ่งบางอย่าง ข้อมูลที่เขาให้มาไม่ชัดเจน กระผม/อาตมภาพก็ต้องอธิบายเพิ่มเติมให้ เรื่องพวกนี้ บางทีคณะกรรมการอื่น ๆ ท่านก็ไม่ได้ให้ความใส่ใจ พูดง่าย ๆ ว่ารับข้อมูลมาแค่ไหนก็แค่นั้น

ครั้นได้เวลา ทางเจ้าหน้าที่ก็นิมนต์ไปฉันเพล ข้าวปลาอาหารต้องบอกว่าอุดมสมบูรณ์มาก ๆ เนื่องเพราะว่า "ท่านเจ้าคุณกิตติพัฒน์" ในฐานะเจ้าภาพ เพราะว่าท่านเป็นเจ้าคณะอำเภอเมืองเจ้าของพื้นที่ สั่งให้จัดมาอย่างเต็มที่ จนพวกเราทุกคนถึงกับมองหน้ากัน ประมาณว่า "โต๊ะนี้ราคาเท่าไร ?" แล้วทุกคนก็ประเมินผิดกันหมด เนื่องเพราะว่าทางด้านผู้จัดโต๊ะจีนก็คงอยากจะมีส่วนร่วมในบุญกุศลนี้ด้วย จึงให้ราคาที่ต่ำจนคิดไม่ถึง..!

ครั้นฉันเพลเรียบร้อยแล้ว กระผม/อาตมภาพก็ไปประจำอยู่ที่หลังโบสถ์ เนื่องเพราะว่าเป็นจุดที่ลมพัดแรงที่สุด และพัดอยู่ตลอดเวลา เพราะว่าได้รับลมทะเลมาจากทางด้านคลองซึ่งอยู่หน้าวัด ทำให้บริเวณนี้เป็นบริเวณที่ลมดีที่สุด โดยไม่ต้องอาศัยเครื่องปรับอากาศหรือพัดลมใด ๆ เลย

รอจนบรรดาคณะกรรมการมาถึง ก็ได้เข้าไปกราบสักการะหลวงพ่อพระประธานในโบสถ์ สวดมนต์ถวาย และถ่ายรูปหมู่เป็นที่ระลึกแล้ว ก็ได้ไปปล่อยพันธุ์ปลาลงน้ำด้วยกัน ซึ่งปลาที่ปล่อยนั้นมี "ปลาอีกง" ซึ่งถือว่าเป็นคู่ปรับของปลาหมอคางดำอยู่ด้วย แต่ว่าทางด้านกรมประมงซึ่งจัดพันธุ์ปลามาให้ เขาเอาถุงซ้อนสองชั้น โดยที่ชั้นนอกมีการใส่กระดาษหนังสือพิมพ์เอาไว้ เพื่อกันแดดไม่ให้ลูกปลาร้อนมาก เป็นการป้องกันแดดไปในตัว แต่ว่าถ้าไม่พลิกดูให้ดี อาจจะมีลูกปลาติดอยู่โดยที่เรามองไม่เห็น เพราะว่ากระดาษหนังสือพิมพ์บังอยู่..!

ครั้นปล่อยปลาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เป็นพิธีเปิดการตรวจโครงการหมู่บ้านรักษาศีล ๕ อย่างเป็นทางการ เพราะว่ามีการตัดริบบิ้นด้วย แล้วก็เดินดูนิทรรศการอย่างเป็นทางการอีก โดยมีกระผม/อาตมภาพคอยเดินอยู่ใกล้ "หลวงพ่อพระเทพสมุทรวัชราจารย์" ด้วยเหตุผล ๒ ประการ คือประการแรก เพื่อคอยให้ข้อมูลเพิ่มเติม ประการที่ ๒ ก็คือถ้าหากว่าซองบรรจุเงินรางวัลที่เตรียมเอาไว้หมด ตนเองจะต้องควักเงินสำรอง พร้อมที่จะถวายให้ท่านไปแจกเด็กต่อทันที ซึ่งเรื่องพวกนี้นั้น บางทีกรรมการท่านอื่นก็ไม่ได้เตรียมเงินมา โดยเฉพาะไม่ได้เตรียมใบละ ๑๐๐ มา ไปเจอใบละ ๕๐๐ หรือใบละ ๑,๐๐๐ เข้า ก็คงหมดอารมณ์ที่จะให้ เพราะว่าเด็กแต่ละชุดมากัน ๒๕ คน ๓๐ คน..! เหล่านี้เป็นต้น

 

ครั้นเดินดูนิทรรศการจนเสร็จแล้ว ก็เข้าสู่อาคารตรวจประเมิน บรรดาพระเถระต่าง ๆ มาพร้อมกันแล้ว โดยเฉพาะส่วนราชการ ซึ่งนำโดยผู้ว่าราชการจังหวัดสมุทรสงคราม ก็คือนายชยชัย แสงอินทร์ และรองผู้ว่าฯ ทั้ง ๒ ท่าน คือนายกรกฎ วงษ์สุวรรณและนายรนัสถ์ชัย พุ่มเจริญ ตลอดจนกระทั่งนายอำเภอทั้ง ๓ อำเภอของจังหวัดสมุทรสงคราม ก็มากันครบถ้วน

โดยเฉพาะเมื่อท่านผู้ว่าราชการจังหวัดได้อาราธนาศีลด้วยตนเอง พูดง่าย ๆ ว่าได้ใจคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ถ้าหากว่ามีคะแนนเท่าไรก็แทบจะเทให้หมดเลย แต่ขออภัยเถอะ..ระเบียบและกฎเกณฑ์การให้คะแนนนั้น ระบุเอาไว้ว่าวัดควรจะเป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดด้วย และวัดศรีศรัทธาธรรมยังไม่ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดสมุทรสงคราม

กระผม/อาตมภาพได้ปรารภกับท่าน ผอ.ฉันธณา โพธาราฬม์ ผู้อำนวยการสำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดว่า ถ้าหากว่าไปแพ้เขาในระดับอื่น เพราะโดนตัดคะแนนเรื่องนี้ จะเป็นอะไรที่น่าเสียดายมาก ขอให้ท่านช่วยในการตรวจดูว่า วัดที่จะรับเป็นเจ้าภาพครั้งต่อไปนั้นคือวัดไหน ? ถ้ายังไม่ได้เป็นสำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัด ก็ขอให้รีบดำเนินการให้โดยเร็ว

ส่วนอื่นนั้นก็มีข้อมูลซึ่งขัดกันอยู่ ขอให้ทางเจ้าหน้าที่ผู้เกี่ยวข้องเข้าไปแก้ไขข้อมูลในเอกสารอิเล็กทรอนิกส์ด้วย เนื่องเพราะว่าในส่วนของการติดตามประเมินผลการรักษาศีล ๕ และบุคคลตัวอย่างที่ใช้ศีล ๕ ในการดำเนินชีวิตนั้น เอกสารส่วนแรกระบุว่ามี ๕๐ คน แต่เอกสารส่วนหลังลงชื่อไว้แค่ ๑ คนเท่านั้น ถ้าข้อมูลขัดกันแบบนี้ กรรมการส่วนอื่นที่ประเมินแล้วเห็นว่าไม่ถูกต้อง อาจจะโดนตัดคะแนนลงไปอีกก็ได้

เมื่อทำการตรวจประเมินโดยมีการอาราธนาศีล อาราธนาธรรมทำนองสรภัญญะแล้ว ยังมีการแสดงของบุคคลตัวอย่าง ก็คือคุณยายหวาน ประสงค์สุขซึ่งมาร้องเพลงกล่อมเด็กไป ๔ - ๕ เพลงต่อเนื่องกัน ไม่ทราบเหมือนกันว่าคนอื่นฟังรู้เรื่องหรือไม่ ? เพราะมีตั้งแต่ "โอ้ละเห่ โอ้ละหึก ตื่นแต่ดึกทำขนมแชงม้า" ซึ่งเด็กรุ่นนี้ไม่มีใครรู้แล้วว่าขนมแชงม้าหน้าตาเป็นอย่างไร เนื่องเพราะปัจจุบันนี้เขาเรียกกันว่าขนมปลากริมไข่เต่า

แล้วก็ยังมี "วัดเอ๋ยวัดโบสถ์ ปลูกข้าวโพดสาลี" มี "เจ้านกกาเหว่าเอย" มี "เจ้านกขมิ้นเหลืองอ่อนเอย" ทำเอาบรรดาส่วนราชการต่าง ๆ ตั้งท่าจะหลับเสียจริง ๆ เพราะว่ายายแกร้องอย่างเป็นจริงเป็นจังมาก แม้แต่กรรมการฝ่ายพระก็แทบจะหลับไปตาม ๆ กัน แต่ก็ต้องขอชื่นชมว่าคุณยายอายุ ๗๖ ปี ต้องใช้รถเข็นเป็นพาหนะ แต่ก็ยังได้เป็นคุณแม่ตัวอย่าง เป็นบุคคลตัวอย่างในการรักษาศีลปฏิบัติธรรมอีกด้วย

 

อีกส่วนหนึ่งก็คือมีการให้เด็กมาร้องเพลง "กราบสมเด็จช่วงด้วยดวงใจ" ต้องถือว่าเสียงดีใช้ได้ทีเดียว เราต้องไม่ลืมว่าน้องต้นข้าว สุปรียาซึ่งชื่อเสียงโด่งดังของจังหวัดกาญจนบุรีนั้น ก็โด่งดังมาด้วยการร้องเพลงในวัดแบบนี้เอง ทำให้ได้รับรางวัลจากท่านผู้ว่าราชการจังหวัดไปตาม ๆ กัน

ครั้นบรรดาคณะกรรมการได้บอกกล่าวถึงหลักในการตรวจประเมินและให้คะแนน โดยที่ไม่ได้บอกกล่าวว่าให้คะแนนเท่าไร ทำเอาเจ้าของสถานที่คงจะคันอยู่ในหัวใจเหมือนกัน แต่ว่าเรื่องพวกนี้ต้องเป็นความลับ เพราะว่ายังต้องมีการแข่งขันในระดับต่อไปอีก ทางด้านเจ้าภาพได้ถวายข้าวของที่ระลึกเป็นส้มโอจังหวัดสมุทรสงคราม ตลอดจนกระทั่งบรรดาข้าวของต่าง ๆ อย่างเช่นว่าข้าวต้มมัด ซึ่งไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะไปถึงวัดหรือไม่ ? ดีไม่ดีก็อาจจะต้องให้คนอื่นเขาไปก่อน เรื่องน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ บรรดาผู้ให้ก็ชื่นใจ ผู้รับก็ชื่นใจ เพราะว่าเรื่องของการต้อนรับขับสู้นั้น คนไทยเรามีสำนวนแต่โบราณว่า "ใครมาถึงเรือนชานต้องต้อนรับ" อยู่แล้ว

เมื่อเสร็จจากพิธีปิดแล้ว กระผม/อาตมภาพก็เดินทางไปยังวัดมหาธาตุ วรวิหาร จังหวัดเพชรบุรี ของ "พระวชิรวาที, ผศ.ดร." หรือ "ท่านเจ้าคุณกล้า" เจ้าอาวาสวัดมหาธาตุ วรวิหาร รองเจ้าคณะอำเภอเมืองเพชรบุรีเพื่อขอพักในที่นั้น เนื่องเพราะว่าพรุ่งนี้เป็นการตรวจประเมินในเขตจังหวัดเพชรบุรี แล้วก็ต้องต่อลงไปจังหวัดประจวบคีรีขันธ์อีก จึงได้ทำการบันทึกเสียงธรรมจากวัดท่าขนุนเอาไว้ในระหว่างที่เดินทาง เพื่อที่ท่านทั้งหลายจะได้ไม่ช้าในการที่จะได้รับฟังกัน

สำหรับวันนี้ ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันอังคารที่ ๑๘ สิงหาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)