เรื่องเด่น เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๙

เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน วันพฤหัสบดีที่ ๑ ตุลาคม ๒๕๖๙

​

 

วันนี้ตรงกับวันพฤหัสบดีที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙ เริ่มย่างเข้าสู่ปลายฝนต้นหนาวแล้ว เมื่อเช้านี้ทุกท่านก็จะเห็นว่า มีลมเหนือพัดมาเหมือนกับฤดูหนาวไม่มีผิด..! ก็แปลว่าความกดอากาศสูงจากทางประเทศจีนจะเริ่มแผ่ลงมา แล้วก็ดันความชื้นให้ลงใต้ไปเรื่อย ซึ่งจะทำให้ทางใต้ฝนตกชุกมากขึ้น

แต่ช่วงนี้ภาคกลางของเราก็ยังประมาทไม่ได้ เนื่องเพราะว่าถ้ามีลมมรสุมดันขึ้นมา ช่วง "ลมสอบ" ก็คือบริเวณที่อากาศจากทางด้านบนและล่างปะทะกัน บริเวณนั้นก็ยังจะมีฝนตกหนักอยู่อีก

เพียงแต่ว่าสภาพอากาศแบบนี้ กระผม/อาตมภาพก็ทำท่าจะตายเอา เนื่องเพราะว่าร่างกายมีเชื้อมาลาเรียอยู่ ซึ่งจะไวต่อการเปลี่ยนแปลงของอากาศมาก เมื่อมาลาเรียกำเริบขึ้นมา การอักเสบต่าง ๆ ที่มีอยู่ในร่างกายก็จะกลับมาหมด ช่วงนี้แม้แต่เดินก็ยังเจ็บไปหมด เนื่องเพราะว่าพอใช้กล้ามเนื้อ ใช้เส้นเอ็น เราจะรู้เลยว่าตรงจุดไหนที่อักเสบบ้าง แต่ก็ยังต้องทำหน้าที่การงานตามปกติ

สำหรับวันนี้ก็จะได้จัดการเรื่องบัญชีรับ - จ่าย ประจำเดือนกันยายน ๒๕๖๙ ส่งให้กับทางคณะสงฆ์ไป ซึ่งเคยกล่าวไว้แล้วว่า "เขาไม่ได้ต้องการบัญชีแค่ชุดเดียว "

บัญชีชุดแรกจะเป็นรายรับ - รายจ่ายรายวัน ตั้งแต่วันที่ ๑ จนถึงสิ้นเดือน รับอะไรมาบ้าง ? จ่ายอะไรไปบ้าง ? ให้ลงรายละเอียดทั้งหมด

บัญชีชุดที่ ๒ เป็นการแสดงการรับจ่ายที่เป็นตัวเลขแค่ ๒ ชุด ก็คือคงเหลือจากเดือนที่แล้วเท่าไร ? รับเดือนนี้เท่าไร ? รวมเป็นรับทั้งสิ้นเท่าไร ? แล้วก็จ่ายของเดือนนี้เท่าไร ? หักแล้วคงเหลือหรือจ่ายเกินเท่าไร ?

ส่วนบัญชีชุดที่ ๓ นั้นเป็นการแจ้งยอดเงินคงเหลือในธนาคาร ซึ่งเมื่อเอาทั้ง ๓ ส่วนมาตรวจสอบแล้วจะต้องตรงกันทั้งหมด ประกอบกับช่วงนี้จะเป็นไตรมาสที่ ๔ ของปีงบประมาณ ก็แปลว่าต้องส่งย้อนหลัง ๓ เดือน ก็คือกรกฎาคม สิงหาคม และกันยายนนี้ด้วย

 

หลังจากนั้นก็ยังต้องมาจัดการกับกองทุนรักษาพยาบาลพระภิกษุสามเณรของเรา ซึ่งมีญาติโยมเจ้าของทุนเพิ่มทุนเข้ามาเป็นประจำทุกเดือน แล้วก็มีการทำบุญทั่วไปเพื่อร่วมกับกองทุนของกระผม/อาตมภาพอีก ซึ่งหลายท่านก็น่ารักมาก เพราะว่าจะโอนให้ตรงเวลาทุกเดือน และเป็นจำนวนที่เท่ากันทุกเดือน ซึ่งถ้าเป็นแบบนี้ก็จะง่ายต่อการทำบัญชี

แต่ก็มีบางประเภทที่ไม่ทราบเหมือนกันว่า "ถือขลัง" อะไร ? ก็จะมีตัวเลขแปลก ๆ ออกมา อย่างวันนี้ก็มีการโอนเงิน ๗.๗๒ บาท ซึ่งบางทีก็สร้างความปวดหัวให้กับคนทำบัญชีมาก เพราะว่าปัจจุบันนี้ส่วนใหญ่บัญชีวัดก็ต้องใช้คิวอาร์โค้ด ซึ่งผูกกับกรมสรรพากร ทุกบาททุกสตางค์ต้องลงให้ครบถ้วน ไม่อย่างนั้นเขาจะถือว่าทุจริต แล้วพวกเราก็โอนกันเข้ามาอย่างชนิดที่เรียกว่าไม่เกรงใจคนทำ ก็คืออยากได้ตัวเลขอะไรก็ใส่มาเรื่อย ก็ถือว่าเป็นเวรเป็นกรรมของคนทำบัญชีไปก็แล้วกัน..!

หลายท่านก็ตั้งกองทุนแล้วก็ลืมไปเลยว่าตนเองเคยมีกองทุนอยู่ แม้กระทั่ง "กองทุนพระครูสุวรรณเสลาภรณ์" ของทางวัดท่าขนุน ซึ่งคณะศิษย์ตั้งเอาไว้ กระผม/อาตมภาพก็มีหน้าที่เพิ่มทุนไปให้เรื่อย เพราะว่าเขาตั้งไว้แล้วก็ทิ้งไปเลย..!

แต่ว่าเรื่องพวกนี้ถือว่าเป็นการทำบุญ กระผม/อาตมภาพก็เต็มใจที่จะเติมกองทุนให้เขาไป ไม่เช่นนั้นก็โดนทิ้งไปเฉย ๆ โดยที่ไม่มีการเพิ่มหรือเคลื่อนไหว ซึ่งไม่ได้มีผลอะไร เพราะว่าของเราต่อให้ไม่เคลื่อนไหว ๑๐ ปี ก็ยังคงเป็นกองทุนอยู่ เพียงแต่ว่าเจ้าของกองทุนยังจำได้หรือไม่เท่านั้นเอง ?!

อีกส่วนหนึ่งก็คือวันนี้จะทำการเก็บเสบียงบุญที่ตัวเลข ๔๖ ชั่วโมง ปรากฏว่า "แอพพลิเคชั่นเสบียงบุญ" หมดอายุไปตั้งแต่เมื่อเที่ยงคืน จึงไม่สามารถที่จะเก็บตัวเลขที่ต้องการได้ และไม่สามารถที่จะใช้งานต่อได้

ส่วนแอพพลิเคชั่นใหม่ก็คือ "แอพพลิเคชั่นแก้วตาลูกโลก" ที่เขาให้มา น่าจะปรับปรุงดีจนเกินไป เนื่องเพราะว่าโหลดแล้วใส่หมายเลขโทรศัพท์ เขาก็ยืนยันมาว่าไม่มีหลายเลขนี้ โหลดโดยการใส่อีเมล เขาก็ยืนยันว่าไม่มีอีเมลนี้ ก็เป็นอันว่าจบกันแค่นี้ กระผม/อาตมภาพไม่สามารถที่จะใช้งานต่อไปได้

 

ตั้งแต่วันแรกที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีรับสั่งมากับ "ท่านสมศักดิ์ อนุราชเสนา" เจ้าหน้าที่ประจำพระราชวังระดับ ๑๐ พิเศษ กรมมหาดเล็กฯ ซึ่งนำผ้าไตรพระราชทานมาถวายว่า "ให้ช่วยเข้ากรรมฐานอุทิศให้กับพระองค์ท่านด้วย" ก็ได้ทำตั้งแต่วันนั้นมาจนถึงวันนี้ เป็นเวลาทั้งหมด ๘ ปี ๒ เดือน ไม่ทราบเหมือนกันว่าตัวเลขได้เท่าไร ?

เนื่องเพราะว่าครั้งแรกได้ประมาณ ๑๔,๐๐๐ กว่าชั่วโมง แล้วเสบียงบุญก็ล่ม ต้องไปเริ่มต้นใหม่ พอมาวันนี้ ยังไม่ทันจะเก็บ ยังไม่ทันจะดูรายละเอียด ก็ลบหายไปอีก ก็เฉลี่ยเสียว่าได้ประมาณสัก ๒๐,๐๐๐ ชั่วโมง

เวลา ๘ ปี ๒ เดือน ก็น่าจะเฉลี่ยประมาณวันละ ๖ ชั่วโมง ซึ่งต่อไปถึงจะไม่มีเสบียงบุญส่งไปให้ญาติโยมทั้งหลายได้อนุโมทนาในเฟซบุ๊ก ก็ขอให้รู้ว่ากระผม/อาตมภาพยังคงทำตามปกติ เพียงแต่ไม่มีเครื่องมืออะไรบันทึกเอาไว้เท่านั้นเอง ซึ่งเรื่องพวกนี้ก็ไม่จำเป็นที่จะต้องไปบันทึกอะไร เนื่องเพราะว่าเราทำเราก็ได้

เพียงแต่ว่าตัวเลขทั้งหลายเหล่านั้น ทางเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลแอพพลิเคชั่น จะนำขึ้นถวายเพื่อผ่านพระเนตรองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเท่านั้น ถึงไม่มีเราก็ยังทำเป็นปกติ ถ้ามีก็ทำ ถือว่าเป็นการอุทิศถวายพระองค์ท่านโดยตรงไป

คราวนี้ช่วงนี้เริ่มน้ำลดลง แล้วฝนฟ้าก็เริ่มทิ้งห่างไป เข้าสู่ช่วงปลายฝนต้นหนาว ซึ่งคนแก่และคนป่วยต้องดูแลให้ดี ไม่เช่นนั้นแล้วก็จะเป็นอย่างกระผม/อาตมภาพ ก็คืออาการเจ็บไข้ได้ป่วยกำเริบ เพียงแต่ว่าบุคคลทั่ว ๆ ไป ไม่สามารถที่จะบังคับร่างกายให้ทำงานตามใจตัวเองได้ ถ้าขาดคนดูแล ก็อาจจะป่วยหนักหรือว่าเสียชีวิตไปเลย..!

ดังนั้น..บ้านไหนถ้าหากว่ามีคนป่วยหรือคนแก่ ช่วงนี้ก็ต้องระมัดระวังให้หนัก จนกว่าจะเข้าสู่ฤดูหนาวจริง ๆ ถึงจะผ่อนมือลงได้ ให้พวกเราสังเกตว่าช่วงรอยต่อของอากาศ ก็คือปลายฝนต้นหนาว ปลายหนาวต้นร้อน และปลายร้อนต้นฝน เป็นช่วงที่อากาศเปลี่ยนรุนแรง ส่วนใหญ่คนแก่หรือคนป่วยจะเสียชีวิตกันตอนช่วงนั้น

 

เมื่อวานนี้ช่วงบิณฑบาตผ่านบ้าน "พ่อออกซาน" ทางลูกสาวเขาบอกว่า "พ่อทำท่าจะแย่แล้ว" กระผม/อาตมภาพก็บอกไปว่า "อยู่มาตั้ง ๑๐๔ ปีแล้ว ก็ต้องมีบ้าง" คือบางคนอาจจะลืมไปว่าญาติผู้ใหญ่ของตนเองอายุมากแล้ว แต่ในขณะเดียวกัน อายุก็ไม่ใช่เครื่องบอกว่าเราจะมีชีวิตอยู่ได้ หรือว่าจะสิ้นชีวิตลงไป เพราะว่าแต่ละคนสร้างกรรมมาไมเท่ากัน ถ้าปาณาติบาตมากอย่างกระผม/อาตมภาพ ก็เจ็บไข้ได้ป่วยทั้งชาติ เพียงแต่ไม่นึกว่าชาตินี้จะอยู่มาได้ขนาดนี้ ก็เลยไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจที่จะแก่ พอถึงเวลาจึงทำท่าไม่ค่อยจะถูก..!

อย่างที่ "ท่านเจ้าคุณกำพล" - พระอุดมสิทธินายก, รศ.ดร. (กำพล คุณงฺกโร ป.ธ. ๙) คณบดีคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ท่านบอกว่า "หลวงพ่อเล็กเดินไม่เหมือนคนแก่"

กระผม/อาตมภาพก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าตนเองเดินเหมือนคนแก่หรือเปล่า ? แต่ว่าตัวเองแก่แน่นอน เนื่องเพราะว่าระยะหลัง ๆ พอเห็นบรรดาพระสังฆาธิการทำบุญอายุ ๔๐ ปีกว่า ๕๐ ปีกว่า ก็นั่งงง ๆ อยู่เหมือนกันว่า "ตกลงนี่เราแก่ขนาดนี้แล้วหรือ ? ทำไมคนอื่นถึงเด็กกันนัก"

เพียงแต่ว่าเรื่องของอายุไม่ใช่สาระ สาระสำคัญก็คือเราเมาในอายุหรือเปล่า ? ก็คือคิดว่าตัวเองยังอายุน้อยอยู่ หรือเมาในวัยว่าตนเองยังหนุ่มยังสาวอยู่ หรือเมาในความไม่มีโรค ก็คือห่างไกลความเจ็บป่วยเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน ถ้าอยู่ในลักษณะนี้ แปลว่าเป็นผู้ประมาท ถึงเวลาตายลงไป อาจจะมีทุคติเป็นที่ไปก็ได้..!

สิ่งสำคัญสำหรับพวกเราก็คือต้องรักษาการภาวนาให้ทรงตัวเอาไว้ เพื่อเป็นหลักประกันว่า ถ้าไม่มีอุปฆาตกรรมมาตัดรอน อย่างน้อยเราก็จะได้มีสุคติเป็นที่ไป

สำหรับวันนี้ก็ขอเรียนถวายพระภิกษุสามเณรของเรา และบอกกล่าวแก่ญาติโยมแต่เพียงเท่านี้

พระครูวิลาศกาญจนธรรม, รศ.ดร.
เสียงธรรมจากวัดท่าขนุน
วันพฤหัสบดีที่ ๑ ตุลาคม พุทธศักราช ๒๕๖๙
(ถอดจากเสียงเป็นอักษร โดย เผือกน้อย)